Normalni ljudi

Aziz Simeon Stylites'in oğlu Simón; 6 yıl, 6 ay ve 6 gün boyunca çölün ortasında bulunan sekiz metrelik bir sütunun üzerinde yaşayarak saf bir inanan haline gelebilmek için Tanrı'ya dua edip çile doldurmuştur. Zaman geldiğinde, yakınlardaki bir manastırdan gelen rahipler cemaati ile Simón'un mucizelerine ve azizliğine gönülden inanan fakir bir köylü kalabalığı onu selamlamak üzere çöle gelir. Keşişler tarafından kendisine rahiplik teklif edilen Simón, bu mertebe için değersiz olduğunu düşündüğünden bunu reddeder. Aynı anda Tanrı ile arasına hiçbir şeyin girmemesi gerektiğini düşündüğünden annesi ile vedalaşır ve rahiplerin önerdiği yeni bir sütuna çıkarak yeni bir çile dönemine girer. Bu sırada kendisinden şefaat dileyen elleri kesik bir adam için dua edip bir mucize gerçekleşir ve ona ellerini geri verir. Aslında ondan mucize bekleyen kalabalık bu durumdan etkilenmez ve hep birlikte çölden ayrılıp Simón'u ve onun tırmandığı sütunun dibinde yaşamaya karar veren annesini yalnız bırakır

Duygusal açıdan hassas bir yapıya sahip olan öğretmen Sonia Bergerac, problemli çocuklarla ilgilenmektedir. Yaptığı işin zorluğu yetmiyormuş gibi bir de eşi tarafından ansızın terk edilen Sonia, çalıştığı okulda da üstesinden gelmesi gereken önemli sorunlarla uğraşmaya başlar. Sinir krizinin eşiğindeki kadın, okul müdürünün kadın öğretmenlere getirdiği etek yasağıyla iyice çileden çıkar ve müdürün bu anlamsız yasağına karşı gelir. Sonia, bir öğlen öğrencilerinden birinin çantasında bir silah bulur ve kazara ateşlediği silah bir öğrencisinin bacağına isabet eder. Bu talihsiz olay, okul idaresi tarafından bir ‘rehin alma’ durumu olarak algılanır ve okulun etrafı ebeveynler, gazeteciler ve polislerle çevrilir. Her şeyin üst üste gelmesi, sinir sistemi harap olmuş Sonia’yı çıldırmanın eşiğine getirir.