Die Flucht

1979 yılının yazında, Thüringen’de, Doğu Almanya’da, iki aile beraber çılgınca bir plan yapar. Demokratik Almanya Cumhuriyeti’nden kaçıp Batı’ya gitmek istiyorlardır ve planları ev yapımı bir sıcak hava balonu ile kaçmaktır. Haftalarca uğraşıp balonu diktikten sonra, amatörler ilk girişimlerinde bulunur. Batı Almaya sınırına metreler kala, yağmurdan dolayı ağırlaşan balonları yere düşer ama neyse ki polisten kaçmayı başarırlar. Ancak düşen balonun kalıntıları bulununca, polis bu kaçma girişiminde bulunan hainleri araştırmaya başlar. Aileler bir daha kaçma girişiminde bulunmaya karar verince olaylar daha gergin bir hal alır ama öte yandan kaçmaya çalışan hainleri bulamayan yetkililer, bir kaçış girişimi daha olacağını anlarlar. İki aile bu kaçışı gerçekleştirebilmek için arkalarında çok fazla iz bırakmadan gerekli malzemeleri alabilmeli, sorunsuz bir balon yapmalı ve poyrazın esmeye başlamasını beklemek zorundadır. Ancak bakalım herşey bu kadar kolay olacak mıdır?

Film, dört ana bölümden oluşuyor. Sırasıyla, barlarda fahişeliğe zorlanan genç bir kadının; şeker kamışı tarlasının uluslararası bir Amerikan şirketine satıldığını öğrenen ihtiyar bir çiftçinin; emperyalizme karşı isyan bayrağı açan devrimci bir öğrencinin ve son olarak, başta silahlı mücadeleye karşı olsa da, devlet terörü karşısında gerilla harekete katılmayı seçen yoksul bir köylünün hikayelerine tanık oluyoruz. Tüm bu episodlar, Küba’yı temsil eden, şairane dış sesle birbirine bağlanıyor. Yer yer Sovyet propaganda filmlerinin, özellikle de Eisenstein’ın etkisinin hissedildiği filmin en büyük özelliği, devrime giden yolda kahramanlaşan isimlere hiç yer vermeden, tamamen sıradan insanların hikâyelerine odaklanması.