100回泣くこと

Küçük bir domuzcuğun çobanlık kariyerini gözler önüne seren Bebe'nin (Babe) devamı niteliğindeki filmde bu sefer yönetmen koltuğunda George Miller yer alıyor. Müzikleri ile Oscar'a aday gösterilen filmde küçük domuzcuk çiftçi Hogget'a (James Cromwell) yardım etmek için bambaşka bir maceraya atılacak. Çobanlıkta gösterdiği üstün başarı sayesinde sahibine çok şey kazandırmış ta olsa çiftliğin geleceği tehlikeye girince Bebe, New York'a yola koyulur. Burada hem çiftliği kurtarmak için uğraşacak hem de yeni arkadaşlar edinecek.

Yetim bir çocuk olan Champion'u büyük annesi Madame Souza büyütmüştür. Büyük annesinin hediye ettiği üç tekerlekli bir bisiklet ile Champion'un bisiklet yarışlarına olan aşkı başlar. Büyük anne Madame Souza'nın da desteği ile yıllar süren çalışmaların ardından Champion, Fransa Bisiklet Turu'na yarışmacı olarak katılmayı başarır. Fakat Champion, iki yarışçı ile birlikte mafyalar tarafından kaçırılır. Belleville adlı bir şehire kaçırılan Champion, burada bisiklet temelli bir kumar makinası için gün boyunca pedal çevirmek zorundadır. Madame Souza ve sadık köpeği Bruno Champion'u kurtarmak için hazırlanırlar. Madam Souza ve Bruno büyük bir okyanusu aşarak Belleville adlı şehire gelir. Madam Souza'ya erkek torunu Champion'u bulabilmek için Belleville Üçlüsü adlı eski bir şarkıcı grubu üyeleri Violette, Blanche ve Rose yardım eder.

Şimdiye kadar karşılaştıklarınıza benzemeyen, bir bahçe dolusu çekici kahraman karşınızda! Çiftçi Hoggett, köpek Fly, çoban köpeği sevgilisi Rex, ördek Ferdinand, Hoggett çiftliğinin en son üyesi Maa ve son derece olağandışı bir Yorkshire domuz yavrusu olan Babe...

Ida ve Tuva, çocukluklarından beri anneleriyle birlikte dalış yapan iki kız kardeştir. Uzun bir sürenin ardından tekrar bir araya geldiklerinde Norveç’in eşsiz güzellikteki fiyortlarının birinde dalışa çıkarlar. Ancak dalış sırasında Tuva kayaların arasına sıkışınca, kardeşi Ida onu kurtarmak için hem oksijenini paylaşmak, hem yediği vurgunlara dayanarak yüzeye çıkıp kardeşini kurtaracak bir şey bulmak zorundadır. Yüzey ve derinlik arasında gidip geldikçe, Ida’nın bu vurgunlara, soğuğa ve kan kaybına dayanması iyice imkansız bir hal alır.

Buster Keaton’ın, daha ünlü filmi The General (General, 1927) kadar iyi sayılabilecek, Güneylilerin töreleri üzerine yaptığı usta işi bir taşlama olan Our Hospitality (Konukseverliğimiz), iki aile arasında kökleri eskilere uzanan bir kan davasının saçma cinayetler tarihini anlatan nefis canlandırılmış dramatik bir giriş bölümüyle başlıyor. Bunu asıl öykü izliyor: Buster’ın canlandırdığı Willie McKay, 20’li yaşlarında, New York’ta büyümüş ve kasabasına dönen (ilkel bir trende geçen müthiş komik bir yolculukla) saf bir gençtir. Yolculuk sırasında tanışıp hoşlandığı genç kızla (kanını dökmeye hâlâ yeminli ailenin kızı çıkınca) yakınlaşması yüzünden canından olma tehlikesiyle karşılaşır ve içinden çıkılmaz bir duruma düşer; öte yandan düşmanlarının Güneyli konukseverliği, çatılarının altında olduğu sürece kendisine adabınca davranılmasını gerektirmektedir.

Eşi tarafından terkedildikten sonra hayatın ona hiç zevk veremeyeceğini düşünen Jean-Claude Delsart, icra memuru olarak çalıştığı ofisinin camından gözüken karşı binadaki dans kurslarını görür ve Tango derslerine kayıt olmaya karar verir. Orada Françoise isimli genç ve güzel bayanla tanışır. Birbirlerine karşı ilgi duymaktadırlar fakat Françoise yakında evlenmek üzeredir. Aldıkları Tango dersinin bastırılmış duyguları meydana çıkartmasıyla ikiside bilinmeze doğru gitmektedir.