Jack + Jill

Georges Franju’nun Les yeux sans visage’ı (Yüzsüz Gözler) hakkında pek çok şey yazılıp çizildi; bu film Paris Sinemateki’nin kurucularından olan yönetmenin korku filmi türüne el attığı tek çalışmasıydı. Film, layık olduğu gibi, başyapıt sıfatıyla yüceltilirken, çoğu kez de basit senaryosuyla görüntü yönetiminin şiirselliği arasında "Jean Cocteau’nun bir Edgar Allen Poe yapıtı çekmesi" benzeri bağlantılar kurulur. Organ naklinde doku uyuşmazlığı sorununun üstesinden gelmek üzere deneyler yapan dahi doktor Génessier, yüzünü, kendisinin sorumlu olduğu bir otomobil kazası sonucu yüzü deforme olan kızı Christiane’ın yüzüyle değiştirebileceği genç bir kadın bulmaya kararlıdır.

1971 yapımı aynı adlı romandan bir anti-savaş filmi. Joe Bonham, Dünya savaşının son gününde bir top tarafından yaralanmış halde hastanede yatmaktadır.Gözlerini,ağzını,burnunu ve kulakların kaybetmiş olduğunu farkeder.Daha sonra doktorlarla mors alfabesiyle ölmek istediğini anlatmaya çabalar yada savaşın dehşetinin yıkımının sergilendiği bir ucube şovuna koymalarını ister.Ancak sonunda ordu onu yaşayan bir ölü olarak kendi haline bırakır.

Zengin bilimadamı Andre Delambre maddelerin ışınlanma yoluyla naklini sağlayan cihazı icat etmiştir. İlk insanlı deneyi büyük bir hırsla kendi üzerinde yapar ve sonuçları korkunç olur. Çünkü ışın odasına kendisi ile birlikte bir sinek girmiştir. Cihaz, sineğin kolu ve kafasını Andre'ninkilerle yer değiştirir. Korku sinemasında çığır açan baş yapıt. 2000 li yılların görsel efektleri ile karşılaştırılamayacak olsa da dev bir sinek insanın her zaman midesinin bulanmasını sağlıyor. Kurt Neumann'ın film-noir'a yakın çekim tarzı, Vincent Price, David Hedison ve Patricia Owens'ın hem filmin yapısına hem de birbirlerine olan uyumları çok iyi.