The Great Locomotive Chase

Robert Zemeckis imzalı Kutup Ekspresi, bir çocuğun yüreğini tamamen kapatmak ile inancın yaş, kural ve sınır tanımadığını öğrenmek arasında seçim yaptığı, masumiyet ile olgunluk arasındaki o kritik noktayı işliyor. Şüpheci bir çocuk, Noel Baba'nın var olup olmadığını merak eder ve arkadaşlarıyla birlikte Kuzey Kutbu'na doğru heyecanlı bir tren yolculuğuna çıkar. Çocuklar kendilerini büyük bir maceranın içinde bulur.

Tecrübeli ama gözden düşmüş bir gazeteci ile mesleğe yeni başlamış genç bir gazeteci, yanlarına işinde çok iyi olan bir kameramanı da alarak tamamen kişisel çabaları ila Bosna'ya, savaşın bir numaralı suçlularından Radovan Karadzic'i aramaya giderler. Fakat bu ülkede atacakları her adım, büyük tehlikeler içermektedir.Yanlışlıkla CIA timi zannedilmeleri ile peşinde oldukları hedefleri tarafından da farkedilecek ve kendilerini yem durumuna sokacaklardır. Artık sadece amaçları değil, hayatları da tehlikededir.2005 tarihli Matador ile daha önce sinemalarımıza konuk olan Richard Shepard,senaryosunu da yazdığı Av Partisi ile savaşın kanlı atmosferine adım atıyor.

Yıl 2079... Dünya on yılı aşkın bir süredir uzaylı istilacıların işgali altında direnmektedir. Spancer Olham hükümet adına çalışan bir bilimadamıdır ve Dünya'nın kaderini istilacı yaratıklardan kurtarmaya yemin etmiştir. Fakat bir anda uzaylıların ajanı olmakla suçlanır ve ülke çapında kendisine yönelik büyük bir insan avı başlar. Olham'ın hayatta kalmak için yetkilelere yaratık olmadığını kanıtlaması ve daha önemlisi buna kendini de inandırması gerekmektedir.

Budapeşte metrosunun karanlık dehlizlerini mekân tutan "Kontrol", bir grup bilet kontrolörünün yeraltında yaşadığı olaylara kara komedi türünde odaklanıyor. Bu genel tarife rağmen, aslında filmi bir türe sığdırmak pek olası değil. Luc Besson’un Metro’sundaki koreografiyi hatırlatan tavrıyla muhtelif insan portrelerine yer veren filmde, ortam yine alternatif bir yaşam ünitesi olarak sahneleniyor. Lakin esas mevzu, sembolize ettiği üzere, “araf” misali bir yerden bir yere geçiş hali, platformu olması. Bu ilk uzun metraj filmiyle ülkesinde gişe başarısı da yakalayan 30 yaşındaki Macar yönetmen Nimród Antal’ın derdi açık; kaos çivisi çıkmış dünyamızın, yeryüzünün sembolik bir resmini çizmek.

Hikayenin flashbacklerle aktığı filmde, Mathieu bir trende üstüne bir kova su döktüğü Conchita'yı saplantı haline getirir. Filmde, Mathieu ve Conchita adlı karakterlerin arasında yaşanan arzulayan ve arzulanan dengesi ortaya konulur. Bunuel'e yakışır tarzda filmde alışılmışın dışında farklılıklar mevcut. Örneğin, Conchita'yı biri daha çocuksu, diğeri daha fettan olan iki ayrı kadın karakter oynar. Ayrıca, filmin örgüsünde o dönemde yaşanan terörizme de, toplumda normal karşılanmış haliyle yer verilmiştir. Kadın ve Kukla adlı kitaptan sinemaya uyarlanan film Bunuel'un sürrealistliğiyle başka bir boyut kazanmış ve birçok ödül almış ve Oscar'a da iki dalda aday gösterilmiştir.