L'educazione sentimentale di Eugénie

Kibar bir adam bir yolculuk sırasında evliliğindeki seks ateşini tekrar yakalamak istemektedir. Tek problem başka bir kadına aşık olmasıdır.

New York’ta bir üniversitede İngilizce öğretmeni olarak çalışan profesör Franny Thorstin, Manhattan’ın doğu bölgesindeki evinde yalnız yaşamayı tercih etmektedir. Mahallede evinin yanıbaşında işlenen cinayetler yüzünden son derece tedirgin olan Frannie, cinayetleri araştırmak için bölgeye gelen Dedektif Ruffalo ile erotizm ve gerilim yüklü sıradışı bir ilişki yaşamaya başlar.

Belgesel çekimler, yeniden canlandırma ve kameraya konuşma tekniklerinin kullanıldığı bu pervasızca otobiyografik ve dinamik komedide, yönetmen Caveh Zahedi, seks bağımlılığıyla mücadelesinin gerçek öyküsünü anlatıyor: Bu bağımlılığın nasıl başladığının, sarmal bir şekilde nasıl kontrolden çıkıp tüm ilişkilerini mahvettiğinin ve nihayetinde bu bağımlılığı nasıl yendiğinin öyküsünü. Film, üçüncü kez evlenmek üzere bir kilisede bekleyen kırk üç yaşındaki Caveh'in belgesel görüntüleriyle başlıyor. Sonra Caveh, bir geri dönüş sahnesiyle, yirmili yaşlarının ortasında Paris sokaklarında dolaşırken ilk kez bir fahişeyle karşılaşmasının görüntüleri eşliğinde, bağımlılığının nasıl başladığını anlatmaya geçiyor.

On dokuzuncu yüzyılın sonunda geçen film, karısı ile sevgilisi arasında kalan soylu bir erkeğin çaresizliğini konu ediyor. Erkek, karısının bir başkasından olan çocuğunu öldürdükten sonra canına kıyar. Film, sinema diliyle, Visconti estetiğinin son örneği olmasıyla ilgi çeker. Ama yönetmen filmde kişilerin toplumsal konumlarına değil, bireysel dünyalarına ilgi duyar.