The Midnight Special Legendary Performances: More 1977

1955 yılında, adının J.R Cash olduğunu söyleyen genç zayıf bir gitarist Memphis'teki Sun Stüdyolarına ünlü olmak için gelir. Bu Amerikan kültürünün üzerinde silinmez bir iz bırakacak adamın şöhrete ilk adımlarıdır. Bir korku treninin akordlarında dolaşan parmakları, demirden daha keskin ve kararlı bakan gözleri, kapkara ve derin bir geceyi andıran sesi ile daha önce hiç duyulmamış bir gerçek hayatı anlatıyordu.O günlerde şöhretinin ilk günlerini ateşleyen değişik karakteri ve insanlar üzerinde bıraktığı etki bugünün rock, country, punk, folk ve rap starlarına kadar bir çok yeteneğin de ortaya çıkmasında ön ayak olmuştur. Kendine has sesi ve kariyeri boyunca kişisel değişimler sert karakterinin bir uzantısı olmuştur. Önceleri kendisini yok eden bir çok yıldız gibi yaşayan Cash daha sonraları idol haline gelen 'Siyah Giyinen Adam' karakteri ile bıçak sırtındaki şöhretin hem ne kadar acımasız hem de aşkın doğasının ne kadar güçlü olduğuna dair örnek oluşturmuştur.

Poppy ve Branch, kendilerinin altı ayrı troll kabilesinden birinin üyesi olduklarını öğrenirler. Her bir kabile funk, country, tekno, klasik müzik, pop ve rock gibi müzik türlerini temsil ediyordur. Hard rock grubun üye olan Queen Barb babası King Trash'in yardımıyla diğer tüm müzik türlerini yok etmek istiyordur. Böylece tüm dünyaya rock müzik hakim olacaktır. Poppy ve Branch, Queen Barb'a karşı zorlu bir savaşa girişirler.

Üzerinden geçen beş yılın ardından Tony Monero'nun Cumartesi Gecesi Ateşi hala yanmaktadır. Şimdi ise hedefi Brodway'de sahnede dansla kendini kanıtlamaktır. John Travolta yeniden yarattığı bu karakterle Oscar®'a aday gösterilmişti. Tony'nin hayatındaki kadınlar ise Cynthia Rhodes (Flashdance) ve Finola Hughes. Bee Gees'in beş unutulmaz parçası ve Frank Stallone'nin liste başı şarkısı 'Far From Over' ile filmin müzikleri de filmin başarısının bir parçası. Bir başka film yıldızı, Sylvester Stallone tarafından yazılan ve yönetilen Staying Alive, John Travolta'nın en güçlü ve unutulmaz performanslarından biri.

Joan Tewkesbury’nin senaryosu, geri planda, asıl konuyla bağlantı kurmak derdinde olmadan politik bir hikâye atıveriyor ortaya, böylece Vietnam Savaşı’nda atılan yanlış adımların ve yozlaşmış Nixon hükümetinin gölgesindeki Amerika’nın kendisini yeniden keşfettiği süreçteki tekinsiz atmosferi solumamızı sağlıyor. Film, politik mevzunun gelişimi içinde, “Country Müziği ve Western” manzarasına en iyi bakışı sunuyor ve 1970’lerin, Amerika metaforunu bitirip tüketen son filmi olduğunu kanıtlıyor. Yayılıp giden, dağınık, benzersiz bir tarzda çekilen, öyküselliği olmayan film, müzisyenler, menejerler, politikacılar, reklamcılar ve müzikseverlerden oluşan 24 karakterin, Nashville’deki koşuşturmacalı beş gün boyunca yapıp ettiklerini enfes bir tarzda gözlüyor.

Dusty tüm duman ve ışık efektlerinden bıkmıştır. Ünlü ve mutlu olmasını sağlayan şeyin ne olduğunu merak eder. Eksik görünen şeyi bulmak için yürüyüşe çıkar. Kendini ve müziğini yeniden bulur.