¡A volar, joven!

Yirmi beş yaşındaki güzel hava durumu sunucusu Gabrielle iki erkek arasında kalmıştır: ünlü yazar ve namlı çapkın Charles mı, yoksa aile servetinin çekici fakat dengesiz mirasçısı Paul mu...Kız Paul’u tersleyince, o da rakibine karşı vahşi ve çılgınca bir nefret duymaya başlar. Gabrielle adamlardan birinin metresi ve diğerinin karısı olacaktır. Chabrol’un 50 yıllık kariyerindeki bu son filmi burjuvazi, entelektüellik ve televizyon kültürüyle zekice dalga geçiyor.

Bir süre psikiyatri tedavisi gören Charles (Michael Douglas) hastaneden çıkar ve kızı Miranda'nın (Evan Rachel Wood) yanına yerleşir. Miranda annesinin küçük yaşlarda evi terk etmesinden sonra babasıyla yaşamaya devam etmiş, sonra da onun akıl hastanesine yatmasıyla birlikte yalnız yaşamak zorunda kalmış bir kızdır. Ancak babasının dönüşünden sonra Miranda için işler iyice zorlaşmaya başlar. Metal dedektörü ve yığınla define bulma kitaplarıyla donanmış Charlie, hastane kütüphanesinde bulunan bir kitapta ki haritadan tespit ettiği ve evlerinin yakınında gömülü bulunduğuna inandığı kayıp bir definenin peşindedir. Bu fikre başlarda kuşkuyla yaklaşan Miranda kısa sürede kendini babasının acayip davranışlarına kapılmış bulacaktır. Kara mizah içeren bu filmde bir yanınız define hikayesine inanmak isterken, bir yanınız da hala bu adam akıl hastası diyor. Miranda da aynı durumda; bazen babasının hikayesine öyle bir kaptırıyor ki kendini, bazen ise her şey anlamsız geliyor.

Canterbury'e giden bir grup keşiş, yolda vakit öldürmek için birbirlerine öyküler anlatmaya başlarlar. Fakat bütün bu öykülerin ortak bir yanı vardır: hepsi de son derece açık saçık öykülerdir. Bu noktadan itibaren sırayla anlatılan öyküleri dinlemeye ve izlemeye başlarız. Açık saçık olmalarının yanında aslında hepsi de, kilise ve papazların yaşam tarzlarına yöneltilen bir eleştiri ve insan doğasında bulunan zaafların mizahi bir yoldan ele alınmasını içermektedir.