Ekrandaki Dehşet

Çiftliğini kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya kalan NASA astronotu, hayalindeki işi bırakmak zorunda kalır. Zamanla eski işini özler ve kendisini uzaya gitme fikriyle karşı karşıya bulur. Sadece çiftliğinde bulduğu aletlerle kendisini atmosfere çıkartacak bir roket yapmaya başlar. Komşuları tarafından deli olarak görülmeye başlayan Thornton, medyanın da ilgisini çeker ve hakkında haberler yapılmaya başlar. Hükümet ise bu duruma daha şüpheli yaklaşır ve durdurulması gereken potansiyel bir tehdit olarak onu bu amacından vazgeçirmeye çalışır.

Cinayet masası dedektifi Catherine Palmer yatak odasında ölü olarak bulunan bir kadının cinayetini aydınlatmak için olayın arka yüzünü araştırmaya başlar. Olayın sıradan bir cinayet olmadığını anlaması uzun sürmez. Öldürülen kadın, çarpık bir ilişkinin kurbanı olmuştur. Dava ilerledikçe Palmer kendini erotizm ve gerilimle dolu bir girdabın içerisinde bulur.

17 yaşındaki Justine, sevgili bulmakta uğradığı başarısızlıklardan çok sıkılmıştır. En iyi arkadaşı Fran'dan yardım ister. Tabi ki en iyi aday, okulun bir numaralı yakışıklısı Alex'tir. Alex'in bir bilgisayar gösterisine katılmasını sağlarlar. Böylece Justine'e aşık olması kaçınılmazdır. Ancak son anda Alex gösteriye katılmaktan vazgeçince Justine daha da kötüleşir. Arkadaşları Jason ve Monica'nın da yardımıyla Narcissus adlı bilgisayarı yapan kafadarlar, bu bilgisayar ile Justine'e düşlerindeki sevgiliyi istediği gibi yaratmasını söylerler. istenilen her şeyi yapan Justine bilgisayarda meydana gelen bir arızanın yol açtığı patlama sonunda kendisini ekranda şekillendirdiği gibi bulur ve karşısında da hayalindeki erkek durmaktadır.

Mutlak güç, mutlak yozlaşmayı getirir. Topluma önderlik eden dört insan, özel olarak seçilen genç kız ve oğlanları sistematik bir biçimde aşağılayarak onlardan yararlanır ve işkence eder... Bir dizi müstehcen öyküyle başlayan bu sefahat dolu işkence, dinsel bir tören havasının ardına gizlenmiştir. Filmin gelişimi cinsel sapıklıktan sadizme, işkenceden ölüme kadar amansızca uzanır. İşkencelerin alacağı bir zevk yoktur, acımaları da... Pasolini'nin son filminde bir ölüm kokusu, çöküş ve umutsuzluk sancıları içinde kıvranan insanlığa soyutlanmış son bir ağıt yatar. Faşizme karşı zehir zemberek bu film, kasvetli bir tür vasiyettir sanki...

Kriminal Psikolog Miranda Grey uzmanlık alanıyla ilgili bir çalışma yapmaktadır. Bir anda üzerinde çalıştığı ruhsal sorunla baş başa kalır. Dr. Miranda Grey, öldürmekle suçlandığı kocasına dair hiçbirşey hatırlamamaktadır.Hafızasını yeniden kazanmaya ve masumiyetini ispatlamaya çalıştıkça kinci bir ruh onu kıskacına alır. Tüm çabalarına rağmen, kendi suçluluğunu ve giderek artan deliliğini kabul etmek zorunda kalır.

Yıl 2046, insan medeniyeti dördüncü küresel savaşın ardından tam bir kaosa sürüklenir. Artık, iki ayrı toplum vardır. Yeryüzündekiler ve yeraltındakiler. Yer üstündeki çorak topraklarda insanlar etleri için birbirlerini avlarlarken yer altında kalan sınırlı sayıda insan, mutlak kontrol ve otorite üzerinde yükselen, yapmacık bir uygarlık kurmuştur. Film bize, distopyanın iki boyutunu da sunar. Mutlak kaos ve mutlak otorite. * Toy bir delikanlı olan Nick ve onun biricik dostu köpek, yeryüzü cehenneminde hayatta kalmaya çabalarlarken eşsiz bir beceri geliştirmişlerdir, "telepati". Günün birinde Nick'in bir "kadın"la karşılaşması ile ikili arasındaki dostluk büyük bir sınava tabi olur. Zira, Nick daha önce hiç "kadın" görmemiştir. * Kadının yeraltı ile bağlantısı olduğunu anlayan Nick, şimdi özgürlük ve refah arasında seçim yapmalıdır. * Finali ile insanı şoka sokan filmi kıyamet-sonrası sinemasından haz edenler kaçırmamalı.